TEXT

दुष्मन्तो मृगयां यातः कण्वाश्रमपदं गतः ।
तत्रासीनां स्वप्रभया मण्डयन्तीं रमामिव ।
विलोक्य सद्यो मुमुहे देवमायामिव स्त्रियम् ।
बभाषे तां वरारोहां भटैः कतिपयैर्वृतः ॥ ९ ॥
 
dusmanto mrgayam yatah
kanvasrama-padam gatah
tatrasinam sva-prabhaya
mandayantim ramam iva
vilokya sadyo mumuhe
deva-mayam iva striyam
babhase tam vararoham
bhataih katipayair vrtah
dusmantah-Maharaja Dusmanta; mrgayam yatah-when he went hunting; kanva-asrama-padam-to the residence of Kanva; gatah-he came; tatra-there; asinam-a woman sitting; sva-prabhaya-by her own beauty; mandayantim-illuminating; ramam iva-exactly like the goddess of fortune; vilokya-by observing; sadyah-immediately; mumuhe-he became enchanted; deva-mayam iva-exactly like the illusory energy of the Lord; striyam-a beautiful woman; babhase-he addressed; tam-her (the woman); vara-aroham-who was the best of beautiful women; bhataih-by soldiers; katipayaih-a few; vrtah-surrounded.