TEXT

दीर्घं श्वसन्ती वृजिनस्य पारम् अपश्यती बालकमाह बाला ।
मामङ्गलं तात परेषु मंस्था भुङ्क्ते जनो यत्परदुःखदस्तत् ॥ १७ ॥
 
dirgham svasanti vrjinasya param
apasyati balakam aha bala
mamaṅgalam tata paresu mamstha
bhuṅkte jano yat para-duhkhadas tat
dirgham-heavy; svasanti-breathing; vrjinasya-of the danger; param-limitation; apasyati-without finding; balakam-to her son; aha-said; bala-the lady; ma-let there not be; amaṅgalam-ill fortune; tata-my dear son; paresu-unto others; mamsthah-desire; bhuṅkte-suffered; janah-person; yat-that which; para-duhkhadah-who is apt to inflict pains upon others; tat-that.