TEXT

ध्यानायनं प्रहसितं बहुलाधरोष्ठ भासारुणायिततनुद्विजकुन्दपङ्क्ति ।
ध्यायेत्स्वदेहकुहरे ऽवसितस्य विष्णोर् भक्त्यार्द्रयार्पितमना न पृथग्दिदृक्षेत् ॥ ३३ ॥
 
dhyanayanam prahasitam bahuladharostha-
bhasarunayita-tanu-dvija-kunda-paṅkti
dhyayet svadeha-kuhare 'vasitasya visnor
bhaktyardrayarpita-mana na prthag didrkset
dhyana-ayanam-easily meditated upon; prahasitam-the laughter; bahula-abundant; adhara-ostha-of His lips; bhasa-by the splendor; arunayita-rendered rosy; tanu-small; dvija-teeth; kunda-paṅkti-like a row of jasmine buds; dhyayet-he should meditate upon; sva-deha-kuhare-in the core of his heart; avasitasya-who resides; visnoh-of Visnu; bhaktya-with devotion; ardraya-steeped in love; arpita-manah-his mind being fixed; na-not; prthak-anything else; didrkset-he should desire to see.