TEXT

तदेतन्मे विजानीहि यथाहं मन्दधीर्हरे ।
सुखं बुद्ध्येय दुर्बोधं योषा भवदनुग्रहात् ॥ ३० ॥
 
tad etan me vijanihi
yathaham manda-dhir hare
sukham buddhyeya durbodham
yosa bhavad-anugrahat
tat etat-that same; me-to me; vijanihi-please explain; yatha-so that; aham-I; manda-slow; dhih-whose intelligence; hare-O my Lord; sukham-easily; buddhyeya-may understand; durbodham-very difficult to understand; yosa-a woman; bhavat-anugrahat-by Your grace.