TEXT

सत्सङ्गान्मुक्तदुःसङ्गो हातुं नोत्सहते बुधः ।
कीर्त्यमानं यशो यस्य सकृदाकर्ण्य रोचनम् ।
तस्मिन्न्यस्तधियः पार्थाः सहेरन्विरहं कथम् ।
दर्शनस्पर्शसंलाप शयनासनभोजनैः ॥ १२ ॥
 
satsaṅgan mukta-duhsaṅgo
hatum notsahate budhah
kirtyamanam yaso yasya
sakrd akarnya rocanam
tasmin nyasta-dhiyah parthah
saheran viraham katham
darsana-sparsa-samlapa-
sayanasana-bhojanaih
satsaṅgat-by association of pure devotees; mukta-duhsaṅgah-freed from bad materialistic association; hatum-to give up; na utsahate-never attempts; budhah-one who has understood the Lord; kirtyamanam-glorifying; yasah-fame; yasya-whose; sakrt-once only; akarnya-hearing only; rocanam-pleasing; tasmin-unto Him; nyasta-dhiyah-one who has given up his mind unto Him; parthah-the sons of Prtha; saheran-can tolerate; viraham-separation; katham-how; darsana-seeing eye to eye; sparsa-touching; samlapa-conversing; sayana-sleeping; asana-sitting; bhojanaih-dining together.