api bata madhu-puryām ārya-putro 'dhunā 'ste smarati sa pitṛ-gehān saumya bandhūṁś ca gopān kvacid api sa kathā naḥ kiṅkarīṇāṁ gṛṇīte bhujam aguru-sugandhaṁ mūrdhny adhāsyat kadā nu [
api bata madhu-puryam arya-putro 'dhuna 'ste
smarati sa pitr-gehan saumya bandhums ca gopan
kvacid api sa katha nah kiṅkarinam grnite
bhujam aguru-sugandham murdhny adhasyat kada nu
[10.47.21]
smarati sa pitr-gehan saumya bandhums ca gopan
kvacid api sa katha nah kiṅkarinam grnite
bhujam aguru-sugandham murdhny adhasyat kada nu
[10.47.21]
"Krsna is now living like a gentleman at the Gurukula in Mathura, forgetting all the gopis of Vrndavana. But does He not remember the sweet house of His father, Nanda Maharaja? We are all naturally His maidservants. Does He not remember us? Does He ever speak about us, or has He forgotten us completely? Will He ever forgive us and once again touch us with those hands fragrant with the scent of aguru?"
|
|